
Edebiyatçılar, genellikle ömürlerini uzatmak için yazarlar. Meselâ Mehmet Akif Ersoy hâlâ yaşıyor, yaşamaya da devam edecek. Yunus Emre veya Şeyh Galip de öyle. Fakat bu insanların arkadaşlarını, yaşıtlarını kim biliyor? Kimse...
Biraz dikkat edince; ayakta kalan, ömrü uzayan isimlerin, edebiyata meslek değil de, mesele olarak baktıklarını görüyoruz. (s:9)