“Cenneti dünyada bulmanın yolu tasavvufî terbiyeden geçer. Gerçek cennet olan huzur ve mutluluk, aynı terbiyenin sonucu olarak hürriyete kavuşmakla neticelenir. Bu bakış açısından tasavvuf, insanın insanlığını bulma yoludur vesselam.” (s:14)
Tasavvuf güzel ahlâktır. İç ve dış edebiyle edeplenmektir. İç edep; her yerde ve her şeyde Allah'ı temâşâ (zevkle, hayranlıkla seyretme) edebilmektir. Hocamız'ın (Ken'an Rıfâi Hazretleri) dediği gibi, fiildeki hakîkî fâili görmektir. Dış edeb ise; içten gelen edebin terbiyesiyle herkese ve her şeye eşit muamele edebilmek, hürmet edebilmek, hoş görebilmek ve Allah'ın emirlerine uyabilmektir. (s: 16)
Huzur, huzurda olmak demektir. Allah'ın huzurunda olan kişi her an huzurdadır. Onun huzurunu kimse kaçıramaz.(s: 54)