Bilmeden de olsa, genelde aileler çocuklara, sanki onlara söyleneni anlama yetisinden yoksunmuşlar gibi muamele ederler. Direkt ve net iletişim kurmak yerine, anne ve babalar davranışları onaylamadıklarını bildirmek ve çocukların işbirliği yapmalarını sağlamak için analiz etme, suçlama ya da iğneleyici ifadeler kullanma yollarını seçerler. Bu şekilde ebeveynler basit bir ifadeye ağır duygusal yükler ilave eder ve bunu bir mücadeleye dönüştürürler. (s:67)
